Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8601 K.2024/14119

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

26.04.2022 tarihli bozma öncesi hükümde suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak TCK'nın 142/1-a, 143, 31/3 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,