Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8611 K.2024/9176

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığa isnat edilen fiilin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve suç tarihinde TCK’nun 142/2-d maddesinde temel ceza miktarının 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği,

suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile aynı eylemin temel ceza miktarının 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmesi ve kararda "TCK’nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak eylemine uyan 5237 Sayılı TCK’nun 142/2-b maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" hükmedilmesi karşısında; hükmün alt sınırdan verildiği belirtildiği halde teşdiden ceza verilip hükümde çelişki yaratılması,

2-Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibariyle yasal olarak 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yasada gösterilen en üst artırım oranını da aşacak şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3-Katılan ...'e ait motosikletin polisler tarafından ele geçirilip hasarlı olarak katılana soruşturma aşamasında iade edildiği, sanığın annesi tarafından 27.01.2015 tarihli celsede katılanın tüm zararının karşılandığı, bu sebeple hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği, ancak hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği durumlarda kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, katılandan bu hususta rızası sorularak sonucuna göre sanık hakkında aynı Kanun'un 168. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, katılandan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası sorulmadan doğrudan hakkında aynı Kanun'un 168/2. maddesinin hatalı olarak uygulanması,

4-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay yerine ... ile gittiğini kabul etmesi karşısında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabule göre de;

a-Sanığın katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın dava açıldıktan sonra tüm zararı karşıladığının anlaşılması karşısında; sanığın cezasından TCK'nın 168/2. maddesi gereğince 2/3 ile 1/2 arasında bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 1/4 oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

b- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,