Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8675 K.2024/16513

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya içeriği ve şikâyetçi beyanından, sanığın, şikâyetçinin açık alana sabit bir yere kilitlemeden, direksiyon kilidini kilitleyerek park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanığın şikâyetçiye ait motosikletle kolluk tarafından yakalanması üzerine suça konu malın soruşturma aşamasında hasarlı olarak teslim edildiği, motosikletin tesliminde sanığın bir eyleminin olmadığı ancak yine soruşturma aşamasında oluşan hasarın sanık tarafından giderildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikâyetçiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı tespit edilmeden 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de;

3. Sanık hakkında hırsızlık suçu için; 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim sonucunda 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi,