Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8680 K.2024/4012

Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2013/97 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 15.11.2022 tarihli dilekçesi ile mala zarar verme suçundan hükmedilen hapis cezasına yönelik temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar karar tarihinde Seydikemer T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığa 16.04.2015 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de; sanığın ilk olarak 11.10.2018 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan gerekçeli kaarın kendisine tebliğini talep ettiği, kararın 11.10.2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği,