Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8735 K.2024/19966

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanılgıya sebebiyet verildiğinden hükmün süresinde temyiz edildiğinin kabulüyle yapılan incelemede,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini sonraki kazanılmış hak uygulaması nedeni ile sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın işlediği hırsızlık suçundan neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,