Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8738 K.2024/4792

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve sanığa yüklenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas,

2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi gereğince sanık ...'in hükmün açıklandığı 31.03.2022 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle ve sanık ...'ın beyanının alınması esnasında zorunlu müdafiinin hazır bulunması gerektiği gözetilmeden karar verilmek suretiyle sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,