Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8825 K.2024/20251

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemenin bozmadan önceki 08.04.2016 tarihli kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında daha önce hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK’nın 35. maddesi uyarınca “2/3” oranında indirim yapıldığı hâlde, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden, önceki indirim oranından daha aleyhe bir oran olan “1/2” oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin uygulanması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.