Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8830 K.2025/16827

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/2910 Esas, 2022/2607 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1 (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında ilk olarak hükmedilen 24.11.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/628 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 09.09.2021 tarihli ve 2021/779 Esas, 2021/2659 Karar sayılı karar ile "..Olay günü gece saat 02.25 sıralarında mağdurun iş yeri kepengine zarar veren iki kişinin içeriden bir dizüstü bilgisayar ve bir adet cep telefonu çaldığı olaya ilişkin olarak;

kolluk güçlerinin güvenlik kamera kayıtlarından sanık ve suça sürüklenen çocuğa ulaştığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı reddettiği anlaşılmakla, mahkemesince sanık ve suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları ile görüntü kayıtları arasında bilirkişi tarafından mukayese işlemi yapıldıktan sonra hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmakla sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf talepleri yerinde görüldüğünden CMK'nun 280/1-e maddesi gereği ve TCK'nun 50/3 madde hükmünce daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla,

fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış kişilerin mahkum edildiği 1 yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilme zorunluluğu bulunmasına rağmen, suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan ve kısa süreli olan hapis cezasının TCK'nun 50/1 maddedeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi..." gerekçesiyle sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda anılan hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hükümler kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesince sonradan hükmedilen 14.06.2022 tarihli ve 2021/507 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 09.09.2021 tarihli ve 2021/779 Esas, 2021/2659 Karar sayılı kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda sanık hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,