Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/887 K.2023/3919

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, katılan vekilinin 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında, denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken sanığın bilinen en son adresi olan 01.03.2010 tarihli duruşmada beyan ettiği “...,... Mah. ...Cad.

No: 45 Sarayköy/Denizli” adresine, 5271 sayılı Kanun'un 195/1. maddesine göre yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağrılması gerekirken; sanığın bilinen en son adresinden farklı olan adresine davetiye çıkartıldığı ve davetiyenin ilgili mahalle muhtarına tebliğ edildiği, anılan tebliğatın usulsüz olduğu ve sanığın savunması alınmaksızın yokluğunda hükmün açıklandığı anlaşılmakla; bu itibarla deneme süresi içinde suç işlediği iddia edilen sanığın savunması alınmadan hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,