Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8880 K.2024/15325

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında, çaldığı teybi ertesi gün şikâyetçiye iade ettiğine dair beyanı karşısında, teybin kendisine iade edildiğini doğrulayan şikâyetçiye iadenin ne zaman gerçekleştiği sorulmadan kovuşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilip eksik kovuşturma ile TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,