Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8912 K.2024/19774

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 12.04.2016 tarihli kararda; hükmolunan 3 yıl hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 6 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Mahkemece Küçükçekmece 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/655 Esas ve 2012/1028 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâm tekerrüre esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; bozma öncesi 12.04.2016 tarihli kararda aynı ilâmın da içinde bulunduğu birden fazla ilam tekerrüre esas alınmış ancak ikinci kez tekerrüre ilişkin hükümler uygulanmadığından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması

3.Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine CMK’nın 307/4. maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından "Yargıtay bozma ilamı öncesi mahkememizce verilen hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden 5271 sayılı CMK 'nın 307/4 maddesi uyarınca yeniden verilen hüküm önceki hüküm ile belirlenmiş olan cezadan ağır olamayacağından sanığın neticeten 3 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ve ''anılan karar da cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve bu nedenle sanığın 2. kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının TCK'nun 58/6. mad. gereğince 2. KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE,

SANIK HAKKINDA 5275 SAYILI YASANIN 108/4 MADDESİ GEREĞİNCE KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA,'' ibareleri çıkarılarak yerine "...Sanığın kazanılmış hakkı korunarak cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ve ''sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,