Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8955 K.2024/20573

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın sabit kabul edilen eylemi nedeniyle erteleme kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu erteleme kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, ertelenmesine karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki görüşe itibar edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığın CMK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezasının 1 yıl hapis ve 600,00 TL adlî para cezası olduğu hâlde bozmadan sonra kurulan hükümde yalnızca 1 yıl hapis cezası olarak alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.