Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8980 K.2024/13800

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

suça sürüklenen çocuk kısa kararın açıklandığı 04.03.2022 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararları temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı ancak duruşma tutanağının 14.04.2022 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine hükmü temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu belirlenerek,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin yaş küçüklüğü nedeniyle cezada indirim yapılmasına, ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen 5 ay 5 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak 3.100,00 TL adlî para cezasına çevrildiği ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığından kazanılmış hakkı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,