Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9037 K.2025/2882

I. Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli, şikâyetçi ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme, şikâyetçi ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 01.06.2016 tarihli ve 2015/752 Esas, 2016/437 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II. Sanık hakkında şikâyetçi ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 22.01.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,