Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9082 K.2024/2654

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/581 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verildiği,

verilen kararın hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2019/7543 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği, hükümlünün 07.09.2021 tarihli dilekçesi ile çalıntı olduğunu bilmediği motosikleti getiren kişinin ismini Gökan Meral olarak bildiğini ve ailesinin araştırması ile bu kişinin gerçek adının ... olduğunu öğrenmiş olması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, 10.09.2021 tarihli ek karar ile yargılamanın yenilenmesi şartları oluşmadığından talebin reddine karar verildiği,

hükümlünün 02.11.2021 tarihli dilekçesi ile talebini yineleyerek bu defa motosikleti getiren kişilerin ... ve ... olduğunu belirtmesi üzerine hükümlünün talebi itiraz mahiyetinde değerlendirilerek dosyanın İstanbul Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2021 tarih ve 2021/564 D.iş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun itirazının reddine karar verildiği, hükümlünün yeniden 10.02.2022 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine mahkemece talebin reddine karar verildiği,

hükümlünün yeniden itirazı üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2022 tarih 2022/227 D.iş sayılı kararı ile hükümlünün itirazının kabulüne karar verilerek duruşma açıldığı ve 2022/275 Esas numarası ile yeniden yapılan yargılamada dinlenen tanığın beyanlarının ve hükümlünün savunmasının önceki savunmalar ve dosya içeriği ile örtüşmediği ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek bu değerlendirme doğrultusunda İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2013/581 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi gereğince aynen onaylanmasına karar verilmesi gerekirken,

yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmaması nedeniyle reddine ve yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulüne dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi,