Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9092 K.2025/10332

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ...'in Temyiz Talebinin İncelenmesi Neticesinde

Sanığın yokluğunda verilip 16.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.06.2012 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III. Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında TCK'nun 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK'nun 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırımı sonucu 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,