Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9098 K.2025/1489

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Suça sürüklenen çocuk ... için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, 06.10.2022 tarihli kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır bulundurulmadan duruşmaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2. Tüm dosya içeriğine göre; şikâyetçiye ait suça konu cep telefonunu satın aldığı anlaşılan ...'ın rızası ile cep telefonunu kolluk görevlilerine teslim ettiği ve şikâyetçiye iadesinin sağlandığı, ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında 80,00 TL zararının bulunduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocukların ise bozma öncesi beyanlarında, suça konu telefonun satışından elde ettikleri 80,00 TL'yi şikâyetçi Ahmet'e ödediklerini beyan ettikleri,

dosya kapsamında yer alan faturaya göre 665,00 TL değerindeki telefonu değerinin çok altında bir bedelle 80,00 TL'ye satın alan üçüncü kişinin iyi niyetli olduğunun kabul edilemeyeceği anlaşıldığından; suça sürüklenen çocukların, satın alan üçüncü kişiden elde ettikleri 80,00 TL parayı kazanç müsaderesine konu edilmek üzere yargılama makamlarına teslim edip etmedikleri, beyanları doğrultusunda söz konusu paranın şikâyetçi Ahmet'e teslim edilip edilmediği,

şikâyetçi Ahmet'e teslim edildiğinin belirlenmesi halinde suça konu telefonu da iade alan Ahmet'in bu parayı ne yaptığı hususları araştırılarak ve paranın Ahmet'e teslim edilmediğinin belirlenmesi halinde suça sürüklenen çocuklara bu parayı kazanç müsaderesine konu edilmek üzere mahkemece belirlenecek tevdii mahalline yatırmaları halinde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilecekleri hususu hatırlatılarak, gerekmesi halinde tevdii mahalli belirlenip süre verilerek 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Suça sürüklenen çocuklar bakımından bozma öncesi kurulan 31.03.2016 tarihli ilk hükümde, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen 2 yıl 1 ay ve 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği, hükümleri yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz ettiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle erteleme hükümlerinin suça sürüklenen çocuklar bakımından kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması, 4. Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteklerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocukların daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmaları karşısında, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “Yasal olanak bulunmaması nedeniyle..'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,