Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9137 K.2024/17417

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 31/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukukî yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.