Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9162 K.2025/11666

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/696 Esas, 2021/14562 Karar sayılı bozma ilamından önce sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmadan ayrı ayrı iki hüküm kurulmuş olduğu ve sonuç cezalarının 2 yıl 1 ay hapis ve 1 yıl 15 gün hapis cezaları olduğu, Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.11.2015 ve 08.11.2015 tarihli hırsızlık suçları için Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek bu hükümlerin bozulduğu,

bozmadan önceki hükümlerin yalnız sanıklar tarafından temyiz edildiği ve iki hükümdeki sonuç cezaların toplamının sanıklar için kazanılmış hakka konu olması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hesap hatası sonucu eksik tayin olunan 3 yıl 10 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların kazanılmış hakkı gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi,