Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9182 K.2024/1408

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usûlüne uygun olarak 31.03.2009 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik olarak süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 07.09.2022 tarihli dilekçesi ile "eski hâle getirme ve temyiz talebinde" bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 07.10.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı temyizi akabinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Mahkemenin bu yöndeki 07.10.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;