Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9255 K.2025/9873

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'in temyiz isteminin "ikrarı sebebiyle hakkında indirim yapılması gerektiğine, gece vaktinin koşullarının oluşmadığına,

tekerrür koşullarının oluşmadığına ve katılanın zararını yüksek göstermesi nedeniyle zararı gideremediğine" sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçu işlediği her türlü şüpheden uzak bir şekilde ispat edilemediğine, sanığın olayda parmak izinin tespit edilemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;