Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9293 K.2024/8712

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

16.02.2016 tarihli celsede, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdurun ve kanuni temsilcisinin şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirdiklerinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarihli, 2013/287 Esas ve 2014/273 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekil ile 18 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisinin iradelerinin çelişmesi halinde mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

26.05.2022 tarihli bozmadan sonra duruşma açılmaksızın tensip zaptı ile dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti mağdur sokakta giderken mağdurun yanına gelerek, bisikletini istemesi,