KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/9296 E., 2024/13758 K.·Bozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla
- Sayısı
- 2022/378 E., 2022/319 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suça sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 5. bendinde yer alan "Türkçe bilmeyen ya da engelli olan şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercümanın giderleri, yargılama gideri sayılmaz ve bu giderler Devlet Hazinesince karşılanır." şeklindeki yasal düzenlemeye rağmen, tercüman ücretinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği ''suça sürüklenen çocuk hakkında görülmekte olan dava için sarfedilen Posta gideri 8 TL, Bilirkişi raporu sarf kararı 215 TL olmak üzere 223 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile hazineye gelir kaydına''
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9296, K. 2024/13758, 7 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama