Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9348 K.2024/1409

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun eski hâle getirme ve temyiz isteminin Mahkemenin 07.07.2004 tarihli ve 2003/679 Esas, 2004/975 Karar sayılı hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 27.07.2004 tarihinde tebliğ edildiği; ancak suça sürüklenen çocuğun yakalandığı yerdeki Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesindeki 29.04.2004 tarihli savunmasında 18 yaşını doldurduğu ve bu celsede müdafii bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasında "avukat istemediğini ve savunmasını kendisinin yapacağını" belirtmesi nedeniyle müdafie yapılan 27.07.2004 tarihli tebliğin hukuki sonuç doğurmayacağı;

fakat 23.06.2005 tarihli (uyarlama yargılamasına ilişkin olup 07.07.2004 tarihli ve 2003/679 Esas, 2004/975 Karar sayılı karardan da bahsedilen) ek kararın suça sürüklenen çocuğun yakalandığı yerdeki Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesindeki 29.04.2004 tarihli savunmasında bildirdiği bilinen en son adresi olan "... Mahallesi ...

No:19 .../Manisa" adresine usûlüne uygun olarak 22.09.2005 tarihinde tebliğ edildiği (suça sürüklenen çocuk ile aynı konutta oturduğunu beyan eden üvey annesi ...'e tebliğ); aynı ek kararın İzmir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa 29.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, zaten dosya içerisinde bulunan ve suça sürüklenen çocuğa ait 29.06.2015 tarihli dilekçeden de suça sürüklenen çocuğun 07.07.2004 tarihli ve 2003/679 Esas, 2004/975 Karar sayılı karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı,

suça sürüklenen çocuğun 27.06.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunması akabinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;