Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/936 K.2023/7115

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hâllerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi ... ... işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı,

zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu,

buna göre sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği 09.11.2007 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 05.10.2015 tarihi arasında ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.12.2017 tarihi itibariyle ... zamanaşımının 08.09.2020 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.06.2020 günü yeniden işlemeye başladığ belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanık ...'ın daha önceden tanıdığı şikâyetçinin iş yerine girerken telefon görüşmesi yapmak amacı ile cep telefonunu istediği, şikâyetçinin de cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın telefon ile konuşmaya başlayıp fark ettirmeden iş yerinden uzaklaştığı olayda; sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıl olağan ve 12 yıl olağanüstü zamanaşımı sürelerinin (Yukarıda belirtilen durma süreleri de dikkate alındığında) dolmadığı anlaşıldığından, ...