Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9368 K.2025/16394

Sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, mahkemece önce sanığın son bilinen adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkarılıp, 24.06.2022 tarihinde yakınına tebliğ edildiği, daha sonra sanığın son bilinen adresine tebligat yapıldığı ve 30.07.2022 tarihinde sanığın yakınına kararın tebliğ edildiği, ilk yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, usulüne uygun olarak kararın sanığa tebliğ edildiği 30.07.2022 tarihinden itibaren sanık ...'in yasal süresi içerisinde 08.08.2022 tarihinde kararı temyiz ettiği belirlendiğinden, Tebiğname'deki sanık ...'in temyiz isteminin reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: