Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9377 K.2024/12969

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından lehe temyiz edilen 25.06.2016 tarihli ilk kararda, hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141, 143, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 2 ay 1 gün hapis cezası olduğu,

bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan aynı Kanun'un 142/2-d, 143, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafiii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 142/2-d, 143, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 6 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra bu ceza üzerinden tedbire çevrilmesi gerekirken kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek 2 ay 1 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına ve 1.220,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.