Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/939 K.2023/5797

İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/624 Esas, 2019/1072 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.11.2022 ... ve 94660652-105-61-10293-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2023 ... ve 2022-149177 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/44 esas, 2015/196 sayılı kararının, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarihli ve 2017/7462 esas, 2019/12619 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine ilişkin Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2019 tarihli kararının verildiği anlaşılmakla,

Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine, söz konusu kararın Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarihli ve 2017/7462 esas, 2019/12619 karar sayılı ilâmı ile " Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,.

HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine," şeklindeki gerekçe ile bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada bozma ilâmına uyulmasına rağmen, yargılama sonucunda anılan bozma ilâmına aykırı olarak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbikine yer olmadığına karar verildiği, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son. maddesinde yer ...

"Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 ... maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, anılan maddede sanık tarafından temyiz edilme halinde evvelki cezadan daha ağır bir cezaya hükmedilemeyeceğinin belirtildiği,

... hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına engel bir durumun olmadığı gözetilmeden, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbikine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Karar duruşmasında Elazığ T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’a 17.12.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” yapılan tebliğ işleminin usûlsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli kararının sanığa usûlüne uygun olarak (Sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,