Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9434 K.2024/151

Sanıklar hakkında 04.03.2016 tarihinde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edildiği, ancak Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/12019 Esas, 2022/8999 Karar sayılı ilâmı ile sadece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının sonuçlandırıldığı, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyizen incelenmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: