Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9460 K.2024/14732

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35/2. maddeleri gereği belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 145/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasına, akabinde aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim uygulanırken 8 ay 10 gün hapis cezası yerine, 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35/2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 145/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,