Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9518 K.2024/21222

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sayılan 14.15 sıralarında, suça konu iş yerine hırsızlık amacıyla gelerek kilitli vaziyetteki iş yerinin dış kapısının üzerinde bulunan asma kilidini keserek zarar verdiği ve iş yerinin içerisine girdiği, bu sırada sanığın iş yerine girdiğini gören tanıklar S.N. ve Ş.K.'nin sanığı fark etmeleri üzerine,

sanığın olay yerinden 38 ... plakalı araçla kaçtığı olayda, sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/2 ve 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan (aslî) dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 03.03.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,