KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/9600 E., 2024/20104 K.·Bozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/563 E., 2022/971 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
405 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143. maddeler uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 6 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken,
5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 5 yıl 2 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve mahkemenin 19.04.2016 tarihli kararının sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ilamı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, 02.06.2015 ve 05.06.2015 tarihli hırsızlık suçları için aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle sanık aleyhine bozulduğu,
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi içerisinde haksız tahrik hükümlerinin sanığın eylemine uyan suç yönünden uygulama alanı bulunmadığı gerekçesinin de yer aldığı, bu temyiz gerekçesinin sanığın aleyhine olduğu ve kabule göre de, bozma öncesi zincirleme suç hükümleri uygulanmadan ayrı ayrı iki hüküm kurulmuş olduğu, sonuç cezaların 5 ay hapis ve 7 ay 15 gün hapis olduğu,
iki hükümdeki sonuç cezaların toplamının sanık için kazanılmış hakka konu olması gerektiği gözetilmeden, sanığın kazanılmış hakkı bulunduğu gerekçesiyle, sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9600, K. 2024/20104, 17 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama