Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9637 K.2023/1759

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.11.2010 tarihli ve 2010/13190 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın olay günü mağdurun evine daire kapısına tekme atarak içeri girerek evden kolye, küpe ve ayakkabı çaldığı" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2011 tarihli ve 2010/610 Esas, 2011/13 Karar sayılı kararıyla; hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1. ve 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 53/1. maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2011 tarihli ve 2010/610 Esas, 2011/13 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2012 tarihli ve 2011/9198 Esas, 2012/631 Karar sayılı kararıyla; hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. 4. Hükümlü hakkındaki kararın Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 23.01.2012 tarih ve 2011/9198 Esas, 2012/631 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesi üzerine hükümlü hakkında çıkarılan yakalama emrine istinaden hükümlünün Gürcistan ülkesinde yakalandığı, Gürcistan makamlarınca, 21.05.1991 tarih ve 20877 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3732 sayılı Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanunun 3. maddesinde yer alan.

"Türk Mahkemelerince gıyabında mahkumiyet kararı verilmiş olup, sözleşmeye taraf ülkelerden birinde bulunduğunun tespit edilmesi üzerine bu ülkeden iadesi istenilen kişiye Protokolün 3. Maddesinin

1. Bendinde öngörüldüğü şekilde yeniden muhakeme edilme hakkı tanınması için anılan ülke tarafından teminat istenilmesi halinde, kararın kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın kararı veren mahkemece söz edilen kişinin yeniden muhakeme edileceğine dair karar verilir ve kişi iade edildikten sonra bu karar doğrultusuna işlem yapılır.İadeyi müteakip, gıyapta verilmiş olan karar iade edilen kişiye tebliğ olunur ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde bu kişi karar itiraz etmezse,

yeniden muhakeme yapılmaksızın gıyapta verilmiş olan karar infaz edilir" hükmü uyarınca hükümlü ...'ün yokluğunda yapılan işlemler ile ilgili yeniden yargılanmasının güvence altına alınmasının istenildiği, talep gereği mahkemenin 21.11.2017 tarihli ve 2010/610 E. Sayılı ek kararıyla hükümlünün yeniden yargılanma talebinin güvence altına alınmasına karar verildiği, bunun üzerine hükümlünün 25/09/2018 tarihinde ülkemize iade edildiği, bu karara istinaden yine mahkemenin 01.04.2021 tarih ve 2010/610 E. Sayılı ek kararıyla hükümlü hakkındaki infazın durdurulmasına karar verilerek, yeniden yargılanmasına başlanıldığı,

hükümlünün ifadesinin alınmasına yönelik çıkarılan zorla getirme emrine istinaden savunmasının alındığı, hükümlü savunmasında dosyaya konu suçları bilinçsizce ve psikolojik ilaçların etki altında işlediğini beyan ettiği, ancak hakkında ilk yapılan yargılama sırasında Erzurum Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 01.01.2011 tarihli raporda, hükümlünün 20.10.2010 tarihinde işlemiş olduğu suçların hukukî anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mevcut olduğu yönünde kanaat bildirildiğinin görüldüğü,

hükümlünün savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilerek savunmalarına itibar edilmemiş, böylece hükümlünün ileri sürdüğü nedenlerin atılı suçu işlemediğini veya hakkındaki cezayı azaltıcı ya da ortadan kaldırıcı mahiyette bir kanun hükmünün uygulanmasını kabule imkân sağlayacak nitelikte yeni olaylar ve deliller olmadıkları kanaatine varılmakla, yargılamanın yenilenmesi sebepleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 323/1. maddesi gereği mahkemenin 27.01.2011 tarihli ve 2010/610 Esas, 2011/13 Karar sayılı hükmünün onaylanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; hükümlünün samimi ikrarına rağmen indirim yapılmadığına, zararın giderilmesi hususunun hükümlüye açıkça anlatılmadığına ve usûl ve yasaya aykırı bir karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum