Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9676 K.2024/20935

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2014/384 Esas, 2015/347 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,

2.Sanık hakkında, UYAP'tan yapılan sorgulamada ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2014/384 Esas, 2015/347 Karar sayılı ilâmında birinci kez mükerrirliğe esas alınan Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2009 tarihli ve 2007/86 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca verilen cezanın 19.09.2017 tarihli ek kararla dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, uyarlama yargılaması yapılmış ise sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi,

3.Sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği mümkün görülmüştür.