Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9698 K.2024/19513

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, 13.03.2015 tarihinde gündüz vakti, Dumlupınar Üniversitesi Bilim Teknoloji Araştıma Merkezi Müdürlüğü'nün çevresindeki bahçe duvarından tırmanarak tesisin içerisine hırsızlık amacıyla girmek suretiyle 10 m. civarında kablo çalmaları biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 15.03.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihinden, 15.03.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,