Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/970 K.2023/3890

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

katılanın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesi uyarınca bir hafta olduğu gözetilmeksizin hatalı şekilde tebliğden itibaren 15 gün olarak belirtilmek suretiyle yasa yoluna başvuru süresi konusunda yanıltma yapıldığı dikkate alınarak katılanın temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait açık araziden kuruyan ve devrilen ağaçları çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden 11.10.2022 olan karar tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.