Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9718 K.2025/11711

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...'in babası tanık ...'in oğlunun elinde gördüğü televizyonun çalıntı olabileceğini belirterek ihbarda bulunması üzerine olay yerine gelen polis ekibi tarafından ele geçirilen televizyonun şikâyetçiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçiden yapılan kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,