Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9748 K.2024/2446

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve 5271 Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin iddianamede sanığın sadece aleyhine hususlar bulunduğu için iadesinin gerektiğine, tüm evrak ve bilirkişi raporlarının tebliği gerekirken bunun yerine getirilmediğine, iddianamenin duruşmada okunmadığına, zarar giderme imkanı verilmediğine, delillerin tartışılmadığına, olayda kasıt unsuru bulunmadığına, sanığın telefonu aldığına dair delil olmadığına, HTS kayıtlarının dosyaya getirtilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa hırsızlık suçundan zorunlu müdafi atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlandığından, bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 280/1-h maddesi gereği ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,