Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9802 K.2024/19602

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

14.01.2014 tarihinde ekipler seyir hâlindeyken yanlarına gelen şikâyetçinin, tanımadığı bir şahsın elindeki parayı alıp kaçtığını beyan etmesi üzerine, ekiplerce, verilen eşgal doğrultusunda şahıs aranırken bu sırada trafik kazası olduğunu gördükleri ve yerde yatan şahsın eylemi gerçekleştiren kişi olduğunun tespit edildiği olayda; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 01.03.2022 tarihli bozmaya ilişkin ilâmından önce kurulan 21.02.2014 tarihli ilk kararda, İstanbul 30. Asliye Ceza mahkemesinin 03.05.2012 tarihli, 2012/139 Esas ve 2012/402 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 08.12.2022 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydında yer alan daha ağır cezayı içeren İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2008 tarihli, 2007/276 Esas ve 2008/329 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen 5 yıl hapis cezasına dair ilamı tekerrüre esas alınırken, koşullu salıvermeye eklenecek sürenin hesabında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “sanık hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2008 tarihli 2007/276 Esas ve 2008/329 Karar sayılı yağma suçundan verilen 5 yıl hapis cezası mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, İstanbul 30. Asliye Ceza mahkemesinin 03.05.2012 tarihli, 2012/139 Esas ve 2012/402 karar sayılı kararına konu 1.440,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Yz. İşlr. Md. Y. KM/d