Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9815 K.2023/3800

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/2609 Esas, 2022/3564 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin, 31.01.2018 tarihli ve 2017/257 Esas, 2018/41 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35/2, 31/3, 116/1, 119/1-c, 31/3, 50/1-a. maddeleri uyarınca kurulan sırasıyla “1 yıl 8 ay” hapis ve "4.800,00 TL" adli para cezaları ile mahkûmiyete ilişkin hükümlerin, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 23.10.2018 tarihli duruşmalı inceleme neticesinde verilen ilk kararında kaldırılarak,

5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35/2, 31/3, 62, 116/1, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla “1 yıl 4 ay 20 gün” hapis ve "6 ay 20 gün" hapis cezalarına hükmedilip, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğine dair ihbar bildirimi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli ve 2022/2609 Esas, 2022/3564 Karar sayılı, duruşmalı inceleme neticesinde verilen ikinci kararında, hükümlerin açıklanmasına,

5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35/2, 31/3, 62, 116/1, 119/1-c, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca sırasıyla “1 yıl 4 ay 20 gün” hapis ve "4.000,00 TL" adli para cezalarına hükmedildiğinin belirlenmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;