Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9843 K.2025/16357

Sanık müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin .. Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ek kararı ile reddedildiği, bu ek sararın sanık müdafiine tebliğ edildiği, ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Dosya kapsamında sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, savunmalarında çelişki bulunmadığı, sanığın kolluk kuvvetlerinden kaçmasının suçu işlediğini kanıtlamadığı, şüpheden sanığın yararalanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan .. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/5 Esas, 2017/68 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2.maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan " Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/5 Esas, 2017/68 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine "Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/5 Esas,

2017/68 Karar sayılı ilâmındaki TCK'nun 142/2-h maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ..