Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9847 K.2023/3566

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2010 tarihli ve 2010/511 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında olay günü gece vakti temyiz dışı sanık S.S. ile birlikte katılanların ikametine rızaya aykırı olarak girmek şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2012 tarihli ve 2010/326 Esas, 2012/104 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İhbar üzerine yapılan yargılama sonucunda; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm açıklanarak; sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/3421 Esas, 2021/12950 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm açıklanması, sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca araştırma yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekliliği sebeplerine dayanılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.02.2023 tarihli düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve duruşmalı yapılacak inceleme neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü gece vakti saat 02.00 sıralarında kardeşinin eşi olan katılan ...'ın ikametine rızası hilafına girdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. 30.06.2010 tarihli Tutanak, Basit Kroki, doktor raporları, katılanların aşamalardaki beyanları ile sanığın tevilli ikrar niteliğindeki savunmaları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Sanığın, temyiz dışı sanık ...ile birlikte gece vakti katılanın ikametine rızasına aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıl ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığa verilen cezanın miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanlar ... ve ...'in aşamalarda birbirleri ile tutarlı şekilde sanık ...'ın temyiz dışı sanık S.S. ile birlikte gece vakti katılan ...'in ikametine rızaya aykırı olarak girdiklerine ve kendilerini darp ettiklerine dair beyanları, sanık ...'in çelişkili savunmaları ile tüm dosya içeriğine göre; konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

katılanlar ... ve ...'in anlatımları, aynı doğrultudaki doktor raporları, sanık ...'in temyiz dışı sanık S.S'nin yanında olması ve darp eylemine dair aşamalarda çelişkiler barındıran savunmalarında ablası ile aralarının neden açık olduğunu sormak için gece vakti saat 01.00 sıralarında katılan ...'in ikametine gittiğini belirttiği tevilli anlatımları karşısında; atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR