Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9883 K.2023/3768

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2009 tarihli ve 2009/356 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın alkollü araç kullanması ve kolluk görevlilerine mukavemeti nedeniyle bindirildiği ekip aracının camını kırması şeklindeki eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2010 tarihli ve 2009/90 Esas, 2010/610 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresinde suç işlemesi nedeniyle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/495 Esas, 2018/700 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanmıştır.

4. Sanığın ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığı duruşmadan haberdar edilmeden yokluğunda duruşmaya devamla karar verilmesi ve suç nedeniyle meydana gelen zarar miktarı tespit edilerek sanığa ödeme imkanı tanınmaması sebepleriyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/495 Esas, 2018/700 Karar sayılı dosyasında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas,

2021/525 Karar sayılı kararı ile zarar miktarı tespit edilerek sanığa ödeme imkanı tanınması ve suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığının yokluğunda yargılama yapılması sebepleriyle duruşma açılmaksızın hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesinde duruşmada hazır bulunması gereken kişilerin aynı Kanun'un 188. maddesinde belirlenmiş olduğu ve suçtan zarar görenin bu kişilerden biri olmadığı,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesi için duruşma açılmasına karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağı bulunmadığı, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu

durumda temyizen incelenen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede; 1.5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak taraf teşkilinin sağlanması, kovuşturma eksikliklerinin tamamlanması ve delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığı’na hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemece yapılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı, bu sebeple hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 06.07.2021 tarihli 2018/4-186 E 2021/342 K sayılı kararında belirtildiği üzere, zamanaşımı süresinin sanığın sorgusunun yapıldığı 07.05.2009 tarihinden itibaren işlemeye devam edeceği, sanığın kolluk görevlilerinin ekip aracının camını kırmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu ve anılan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 07.05.2009 tarihinden,

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli kararına kadar geçmiş bulunması anlaşıldığından zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR