Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9893 K.2024/14708

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 29.06.2021 tarihli ve 2020/12522 E., 2021/13275 K. sayılı kararında belirtildiği üzere konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği ve hırsızlık suçundan da geceye ilişkin hükümlerin uygulanmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,