Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9941 K.2024/19524

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin,"sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için kesin, yeterli delillerin bulunmadığına, TCK'nın 35 maddesinden indirim yapılması gerektiğine, suç kastının bulunmadığına, eksik inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kilitli olan bekçi kulübesinin kilidini kırarak içeride bulunan suça konu kamyonun anahtarını almasının hemen akabinde bu kamyonu çaldığı anahtarla çalıştırarak olay yerinden ayrılması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddelerindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-d maddesinden hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.