Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9972 K.2024/8431

1. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın, yüzüne karşı verilen 13.12.2022 tarihli hükmü, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 27.12.2022 tarihli dilekçe ile temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2. Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Karakoldaki nezarethane odasının demir parmaklıklarına tekme atmak suretiyle demir parmaklıkların yamulmasına ve sıvalarının dökülmesine sebep olan sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 25.09.2014 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 13.12.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,