Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/10355 E. , 2024/18838 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/184 E., 2022/476 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün kesinleşme
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/10355 E. , 2024/18838 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/184 E., 2022/476 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 01.02.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/4611 Esas, 2023/6147 Karar sayılı itirazın esastan reddine dair ek kararının hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek kararların kaldırılmasına karar verilerek; sanık müdafiine gerekçeli kararın 08.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan müdafiin kararı temyiz etmediği, sanık hakkında vekâletname sunan Av. ......ın 01.02.2023 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmakla; sanık müdafiinin 01.02.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/4267 Esas, 2020/227 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2020/267 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararı ile "Eylemin gece vakti işlendiği dikkate alınarak sanık hakkında iddianamede TCK'nın 143 maddesinin uygulanmasının talep edildiği, sanığa istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanarak zorunlu müdafi eşliğinde savunması alınması gerektiğinden müdafi hazır bulundurulmadan savunmasının alınarak savunma hakkının kısıtlandığı" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2020/267 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılıp taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.