Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1042 K.2024/5384

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/13953 Esas, 2019/6749 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2024 tarihli ve KD-2023/133890 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Kadıköy 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarih ve 2009/589 Esas, 2010/1119 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün 23.09.2010 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren TCK'nın 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıl içerisinde sanığın üzerine atılı müsnet suçları işlenmesi nedeniyle TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin 21.11.2023 tarihli dilekçesinde; tekerrüre esas alınan hükmün kesinleşme tarihinin karar tarihinden sonra olduğuna ilişkin itiraz istemi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarihli ve 2009/589 Esas, 2010/1119 Karar sayılı karara dair temyiz isteminin reddine ilişkin 04.01.2011 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.03.2013 tarih, 2012/28681 Esas, 2013/5619 Karar sayılı ilâmı ile gerekçeli karara dair tebligatın usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine ilişkin 04.01.2011 gün ve 2009/589 Esas, 2010/1119 Karar sayılı ek karar kaldırılarak Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarih ve 2009/589 Esas,

2010/1119 Karar sayılı kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi 02.07.2014 gün ve 2013/144 Esas, 2014/349 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 2016/104 Esas, 2018/4569 Karar sayılı ilâmı ile 04.04.2018 tarihinde hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarih ve 2009/589 Esas, 2010/1119 Karar sayılı kararın suç tarihi olan 02.05.2014 tarihinden sonra 04.04.2018 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/331 Esas, 2012/70 Karar sayılı ilâmı ile İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesi 09.09.2013 gün ve 2010/1089 Esas, 2013/358 Karar sayılı ilâmlarının sanığın işlediği suç tarihlerine göre tekerrür esas alınarak onama ilâmının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 17.04.2019 olan onama karar tarihi ile 02.04.2024 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınan Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarih ve 2009/589 Esas, 2010/1119 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının suç tarihinden sonra 04.04.2018 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın sabıka kaydında bulunan Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/331 Esas, 2012/70 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 17.04.2012 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınmasının gerekmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/13953 Esas, 2019/6749 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2015 tarihli, 2014/278 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkralarından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına ve yerine, ''Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2013 kesinleşme tarihli, 2010/331 Esas, 2012/70 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin İtirazname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,