Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10973 K.2024/20099

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, elbirliği mülkiyete tabi taşınmaz üzerinde bulunan evi, taşınmazın diğer mirasçılarının rızası ve muvafakatlerini almaksızın yıktırması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan,sanığın sorgusunun yapıldığı 20.01.2016 tarihinden, 20.03.2024 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla, sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,