Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11148 K.2024/13612

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz nedenlerinin incelenmesinde.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın temyiz isteminin ise, hakkında takdiri indirim maddelerinin uygulanmadığına, cezanın yüksek verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanığa ait tekerrüre esas alınan Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin19.06.2023 tarihli ve 2023/164 Esas, 2023/234 Karar sayılı ilâmı ile verilen mahkûmiyete ilişkin ilâmında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.06.2024 tarihli ve 2024/2054 Esas, 2024/1728 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli ve 2024/260 Esas,

2024/373 Karar sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesine,